• ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

    Την Πόλη που γεννήθηκα αγάπησα σαν μάνα
    βαθύ τραγούδι μέσα μου, Βυζαντινή καμπάνα.
    Το σπίτι που μεγάλωσα στη γειτονιά του Πέρα
    μου έγραψε η μοίρα μου ν'αφήσω κάποια μέρα.

    Η θάλασσα του Μαρμαρά τα μάτια μου γεμίζει
    κι η ψυχή μου ξεκινά καράβι που αρμενίζει,
    με αγεράκι πρωινό, για Πρώτη κι Αντιγόνη,
    για Χάλκη, Πρίγκηπο γλυκιά, μα τ'όνειρο τελειώνει.

    Αχ Πόλη μου δεν το μπορώ, πώς να σε λησμονήσω
    τις μνήμες απ'το παρελθόν σε μια στιγμή να σβήσω.
    Μπορεί να έχω να σε δώ δεκάδες χρόνια τώρα
    μα στην καρδιά μου πάλλεσαι κάθε στιγμή και ώρα.

    Τ'αρχοντικά στον Βόσπορο στέκονται λυπημένα
    της Ρωμιοσύνης ψάχνουνε τα ίχνη τα χαμένα,
    τα τείχη που ορθώνονται κρύβουν μελαχολία
    κι αλήθειες που δεν γράφτηκαν ποτέ τους στα βιβλία.

    Του δειλινού τα χρώματα στου ορίζοντα τα βάθη
    θυμίζ'εικόνα άγια απ'του Χριστού τα Πάθη.
    Η Πόλη που περάσανε λαοί χιλιάδες χρόνια
    μες στην καρδιά μας φώλιασε "Βασίλισσα Αιώνια".

    Αχ Πόλη μου δεν το μπορώ, πώς να σε λησμονήσω
    τις μνήμες απ'το παρελθόν σε μια στιγμή να σβήσω.
    Τον ήχο σου νοστάλγησα και την ανατολή σου,
    αχ Πόλη μου μην με ξεχνάς, ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ!

    Σάββας Ντεγιρμεντζόγλου

  • A Song For Polis (Istanbul)

    The Polis* where I was born I love like my mother,
    A song deep inside my heart, like the sound of a church bell,
    the house where I grew up in neiborhood of Pera, my fate was to leave it someday.

    The sea of Marmara fills my eyes,
    and my soul starts sailing like a boat,
    with the morning breeze to Proti**, Antigoni**,
    to Chalki**, Pringipos** but the dream ends.

    My Poli, I can't forget you, how could I do that,
    How could I delete all the memories in just a moment.
    I miss you many years but my heart pulsates with you every moment in my life.

    The mansions on the shore of Bosphorus are standing sad,
    they are looking for the lost traces of Romiosini***,
    the city walls that stand are hiding their melancholy and the truths that never have been written in any history book.

    The colors of the sunset on the horizon,
    reminds a holy picture of Jesus Christ's Passion.
    The Polis that many nations have passed through,
    nested in our hearts as the Eternal Queen.

    My Poli, I can't forget you, how could I do that,
    How could I delete all the memories in just a moment.
    I missed your sound and your sunrise,
    My Poli, don't forget me I am your child, too.

    Savvas Degirmentzoglou

    * : The nickname of Istanbul city for the native people of Byzantium

    **: The Greek names of Islands of Marmara

    ***: Name of native people of Byzantium

  • BİR İSTANBUL ŞARKISI

    Doğduğum şehri anam gibi sevdim,
    Kalbimde hazin bir şarkı gibi sakladım
    Büyüdüğüm, yaşadığım evi ve mahalleyi
    Bir gün bırakıp gitmek zorunda kaldım
    Gözlerim Marmara'nın mavisi ile dolu
    Ruhum bir gemi gibi orda seyreder
    Sabah rüzgarı ile Kınalı, Burgazada
    Heybeli ve Büyükada'ya doğru yola çıkar
    Ama rüyam aniden sona erer.

    Ah İstanbul'um istesem de unutamam seni,
    Hatıralarımı ve maziyi kalbimden silemem
    Onca sene seni görmesem de
    Kalbim her an her dakika seninle atar.

    Boğazın yalıları hüzünlü anılarla
    orda yasayanların izlerini arar
    Melankoli dolu görkemli surların arkasında
    Kitaplarda yazılmayan ne sırlar saklanır

    Ah İstanbul'um istesem de unutamam seni
    hatıralarımı ve maziyi kalbimden silemem,
    O yankını özledim güneş batarken
    Ah İstanbul'um unutma beni
    ben de senin bir evladınım.

    Savvas Degırmentzoglou

  • ΣΜΥΡΝΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ

    Πάντοτε οι πρόσφυγες
    είναι οι χαμένοι,
    Αίμα, δάκρυ και πληγές,
    Κι άλλοι κερδισμένοι.

    Οι δικές μου προσευχές
    Φτάνουν ως την Σμύρνη,
    Οι χρυσές της οι ακτές
    Λάμπουνε σαν ήλιοι.

    Σμύρνη μου αγαπημένη,
    Η ψυχή προσμένει
    Λίγο για να ξαναζήσει
    Όσα έχει ποθήσει.

    Κόρη του ονείρου εσύ
    Πόλη παινεμένη,
    Η καρδιά σου είναι μισή
    Και πυρπολημένη.

    Μου μιλάς για το δριμύ
    Έρεβος του Άδη,
    Η φωνή σου σαν ρωγμή
    Τρίζει στο σκοτάδι.

    Σμύρνη μου αγαπημένη,
    Η ψυχή προσμένει
    Λίγο για να ξαναζήσει
    Όσα έχει ποθήσει.

    Αβραάμ Κωνσταντίνου

  • SMYRNA MY LOVE

    Always the refugees
    Αre the losers
    With blood, tears and wounds,
    And others are the winners.

    My prayers
    reach Smyrna.
    It's golden beaches
    Are shining like the sun.

    Smyrna my love
    My soul still waits
    Just to relive
    Everything it has yearned.

    You are the dreamy daughter,
    Famous city,
    Your heart is half
    And burnt.

    You speak of the harsh
    darkness of Ades
    your voice like a knife
    cuts the darkness.

    Smyrna my love
    My soul still waits
    Just to relive
    Everything it has yearned.

    Avraam Konstantinou

  • SEVGİLİ İZMİR'İM

    Her zaman mülteciler
    ziyana uğrayanlardır,
    Kan gözyaşı ve yaralar,
    Baskalarıdır hep kazanan.

    Benim dualarım Izmir'e kadar varır,
    Altin renkli kumsallari güneşte hep parıldar.

    Sevgili Izmir'im,
    Ruhum hala bekler,
    Bir an tekrar yaşasın
    O güzel günlerini.

    Sen ruyalarin kızı,
    Ünlü İzmir'im,
    Kalbinin yarısı
    Ateşte yanmış.

    Bana ölümün
    karanlığından bahsediyorsun
    Sesin bu karanlığın
    içinde yankılanıyor

    Sevgili Izmir'im,
    Ruhum hala bekler,
    Bir an tekrar yaşasın
    O güzel günlerini.

    Avraam Konstantinou

  • ΤΩΝ ΘΛΙΒΟΜΕΝΩΝ Η ΧΑΡΑ (Η ΘΥΕΛΛΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ)

    Όσοι είναι ταπεινοί
    Κι έχουνε γαλήνη στην ψυχή
    Κι όσοι μοιάζουν με μικρά παιδιά
    Κρύβουν στην καρδιά μια Παναγιά

    Μέσα στο καμίνι της ζωής
    Είν’ αυτή η δρόσος της ψυχής
    Κι όταν το κορμί αιμορραγεί
    Επουλώνει κάθε του πληγή

    Θα’ρθεί σαν θύελλα γλυκιά
    Θα θρονιαστεί μεσ’ την καρδιά
    Αυτή που πάντα μας φυλά
    Που μας κοιτάζει από ψηλά
    Αυτή που ξέρει να νικά
    Των Θλιβομένων Η Χαρά!

    *Θύελλα της Θεοτόκου = Θυελλώδης άνεμος του Βοσπόρου, που πνέει κατά τα τέλη του Καλοκαιριού στην περιοχή και διαρκεί μέχρι τις αρχές του Φθινοπώρου.

  • Meryem Ana Fırtınası

    Kimler alçakgönüllüdür
    Ve ruhlarında huzur vardır
    Çocuk gibidirler
    Onların kalbinde bir Meryem Ana vardır.

    Hayat fırınının içinde
    O bir su damlasıdır
    Ve yürek kanadığında
    Odur her derde deva.

    Meryem Ana fırtınası olduğunda
    O oturacak kalb tahtında
    Odur bizi her zaman koruyan
    Odur yükseklerden bize bakan
    Odur düşmanları yenen
    Odur üzüntüler içinde bize neşe olan
    Meryem Ana fırtınası...

  • THE STORM OF VIRGIN MARY

    All who are humble
    And have serenity in their soul
    And resemble young children
    Hide in their hearts a Virgin Mary.

    Into the kiln of life
    She is the dew of the soul
    And when the body is bleeding
    She is healing every wound…

    When the storm of Virgin Mary comes
    She will be sited on the throne of the heart
    She, who always protect us
    She, who looks us from high above
    She, who defeats all enemies
    The joy of those who are in sorrow!

    The Storm Of Virgin Mary = Stormy wind of Bosphorus- it is one of the winds that blow during the end of Summer and the beginning of Autumn.